วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

วิชาภาษาไทย



อักษรไทย

อักษรไทย เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาไทยและภาษากลุ่มน้อยอื่นๆ ในประเืทศไทยมีพยัญชนะ44 รูป สระ21 รูปวรรณยุกต์ 4 รูป และเครื่องหมายอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง พยัญชนะไทยจะเรียงตัวไปตามแนวนอน จากซ้ายไปขวา ส่วนสระจะอยู่หน้า บน ล่าง และหลังพยัญชนะประกอบคำแล้วแต่ชนิดของสระ
อักษรไทยไม่มีการแยกอักษรตัวใหญ่หรืออักษรตัวเล็กอย่างอักษรโรมันและไม่มีการเว้นวรรคระหว่างคำ เมื่อจบหนึ่งประโยคจะลงท้ายด้วยการเว้นวรรค กับมีเครื่องหมายวรรคตอนจำนวนหนึ่ง
ภาษาไทยมีตัวเลขเป็นของตัวเอง แต่นิยมใช้เลขอารบิกเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตประจำวัน
วิวัฒนาการ
สำเนาศิลาจารึกหลักที่ ๑ พ่อขุนรามคำแหง
ราว พ.ศ. 400 ไทยได้อพยพจากถิ่นเดิมมาตั้งภูมิลำเนาอยู่ใกล้อาณาเขตมอญซึ่งกำลังเป็นชาติที่เจริญรุ่งเรืองในสมัยนั้น เริ่มแรกคงเริ่มเลียนแบบตัวอักษรมาจากมอญ ต่อมาราว พ.ศ. 1500 เมื่อขอมขยายอำนาจเข้ามาในดินแดนของคนไทยซึ่งตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำยม และได้ปกครองเมืองเชลียงและเมืองสุโขทัีย ไทยก็เริ่มดัดแปลงอักษรที่มีอยู่เดิมให้คล้ายกับอักษรขอมวัด
อักษรมอญและอักษรขอมที่เรานำมาดัดแปลงใช้นั้นล้วนแปลงรูปมาจากอักษรพนามีของพวกพราหมณ์ซึ่งแพร่หลายในอินเดียตอนเหนือ และอักษรสันสกฤตในสมัยราชวงค์ปัลลวะซึ่งแพร่หลายบริเวณอินเดียตอนใต้ อักษรอินเดียทั้งคู่นี้ต่างก็รับแบบมาจากอักษรฟินิเซียนอีกชั้นหนึ่ง อักษรเฟนีเซียนับได้ว่าเป็นอักษรที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นแม่แบบตัวอักษรของชาติต่างๆ ทั้งในเอเชียและยุโรป
ราว พ.ศ. 1826 พ่อขุนรามคำแหงทรงประดิษฐ์อักษรไทยที่เรียกกันว่า "ลายสือไทย" ขึ้น ซึ่งได้เค้ารูปจากอักษรอินเดียฝ่ายใต้ รวมทั้งอักษรมอญและเขมรที่มีอยู่เดิม (ซึ่งต่างก็ถ่ายแบบมาจากอักษรอินเดียฝ่ายใต้ทั้งสิ้น) ทำให้อักษรไทยมีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรทั้งสาม แม้บางตัวจะไม่คล้ายกัน แต่ก็สามารถรู้ได้ว่าดัดแปลงมาจากอักษรตัวไหน
อักษรไทยมีการปรับปรุงอยู่เรื่อยๆ ในสมัยพญาฦาไท ราว พ.ศ. 1900 มีการแก้ไขตัวอักษรให้ผิดเพี้ยนไปบ้างเล็กน้อย โดยเฉพาะการเพิ่มเชิงที่ตัว ญ ซึ่งใช้ติดต่อเรื่อยมาจนทุกวันนี้ คาดว่าน่าจะเอาอย่างมาจากเขมร ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ราว พ.ศ. 2223 ตัวอักษรเริ่มมีทรวดทรงดีขึ้นแต่ก็ไม่ทิ้งเค้าเดิม มีบางตัวเท่านั้นที่แก้ไขผิดไปจากเดิม คือตัว ฎ และ ธ ซึ่งเหมือนกับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักวิชาการจำนวนหนึ่งเชื่อว่าในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชตัวอักษรและการใช้งานมีความคล้ายคลึงกับในปัจจุบันมากที่สุด

อักษรไทย
พยัญชนะ
พยัญชนะไทยมี 44 รูป สามารถแบ่งตามฐานที่ใช้ในการออกเสียงเป็นวรรค ดังเช่นภาษาบาลีและสันสกฤต พร้อมแสดงชื่อเรียกในปัจจุบัน
วรรค กะ-ก ไก่ข ไข่ฃ ขวด*ค ควายฅ คน*ฆ ระฆังง งู
วรรค จะ-จ จานฉ ฉิ่งช ช้างซ โซ่ฌ เฌอญ หญิง
วรรค ฏะ-ฎ ชฎาฏ ปฏักฐ ฐานฑ มณโฑฒ ผู้เฒ่าณ เณร
วรรค ตะ-ด เด็กต เต่าถ ถุงท ทหารธ ธงน หนู
วรรค ปะ-บ ใบไม้ป ปลาผ ผึ้งฝ ฝาพ พานฟ ฟันภ สำเภาม ม้า
เศษวรรค-ย ยักษ์ร เรือล ลิงว แหวนศ ศาลาษ ฤๅษีส เสือห หีบฬ จุฬาอ อ่างฮ นกฮูก
* เนื่องจาก ฃ และ ฅ ปัจจุบันไม่พบการใช้งาน จึงอนุโลมใช้ ข และ ค แทนในการสะกด
พยัญชนะไทยยังแบ่งออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่าไตรยางศ์ประกอบด้วย
  • อักษรสูง11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
  • อักษรกลาง 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ
  • อักษรต่ำ 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ
สระ
สระในภาษาไทยมี 21 รูป ซึ่งรูปสระเหล่านี้จะนำไปประกอบเป็นรูปสระที่ใช้จริงอีกต่อหนึ่ง
  • ะ วิสรรชนีย์ นมนางทั้งคู่
  • ั ไม้หันอากาศ หางกังหัน ไม้ผัด
  • ็ ไม้ไต่คู้ ไม้ตายคู้
  • า ลากข้าง
  • ิ พินทุ์อิ
  • ่ ฝนทอง
  • ํ นิคหิต นฤคหิต หยาดน้ำค้าง
  • " ฟันหนู, มูสิกทันต์
  • ุ ตีนเหยียด ลากตีน
  • ู ตีนคู้
  • เ ไม้หน้า
  • ใ ไม้ม้วน
  • ไ ไม้มลาย
  • โ ไม้โอ
  • อ ตัวออ
  • ย ตัวยอ
  • ว ตัววอ
  • ฤ ตัวรึ
  • ฤๅ ตัวรือ
  • ฦ ตัวลึ
  • ฦๅ ตัวลือ
วรรณยุกต์
วรรณยุกต์ในภาษาไทยมี 4 รูป 5 เสียง
คำทุกคำในภาษาไทยจะมีเสียงวรรณยุกต์เสมอ แม้ว่าจะไม่มีรูปวรรณยุกต์แสดงให้เห็นก็ตาม
รูปวรรณยุกต์
  • ่ ไม้เอก
  • ้ ไม้โท
  • ๊ ไม้ตรี
  • ๋ ไม้จัตวา
เสียงวรรณยุกต์
  • เสียงสามัญ
  • เสียงเอก
  • เสียงโท
  • เสียงตรี
  • เสียงจัตวา
ตัวเลข
ตัวเลขที่เป็นอักษรไทย เรียกว่าเลขไทย มีลักษณะดังนี้
๐ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙

วิธีการบอกจำนวนใช้ระบบประจำหลักเหมือนกับตระกูลเลขฮินดู-อารบิกอื่นๆ
เครื่องหมายวรรคตอน
  • . มหัพภาค หรือ จุด
  • , จุลภาค หรือ ลูกน้ำ
  • ; อัฒภาค
  • : ทวิภาค หรือ ต่อ
  • :- วิภัชภาค
  • - ยัติภังค์
  • — ยัติภาค
  • () นขลิขิต หรือ วงเล็บ
  • [] วงเล็บเหลี่ยม
  • {} วงเล็บปีกกา
  • ? ปรัศนี
  • ! อัศเจรีย์
  • “” อัญประกาศ
  • ... จุดไข่ปลา
  • _ _ _ เส้นประ
  • " บุพสัญญา
  • / ทับ
  • ๆ ไม้ยมก
  • ฯ ไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย
  • ฯลฯ ไปยาลใหญ่ หรือ เปยยาลใหญ่
  • ๏ ฟองมัน หรือ ตาไก่
  • ๏" ฟองมันฟันหนู หรือ ฟันหนูฟองมัน
  • ฯ อังคั่นเดี่ยว คั่นเดี่ยว หรือ คั่น
  • ๚ อังคั่นคู่ หรือ คั่นคู่
  • ๚ะ อังคั่นวิสรรชนีย์
  • ๛ โคมูตร
  • ๎ ยามักการ
  • ์ ทัณฑฆาต (ตัวการันต์ คือพยัญชนะที่ถูกทัณฑฆาตกำกับ เช่น ก์ เรียกว่า กอการันต์)
  • ฺ พินทุ
  • ┼ ตีนครุ หรือ ตีนกา
  • มหัตถสัญญา (ย่อหน้า)
  • สัญประกาศ (ขีดเส้นใต้)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น